Typisch Amsterdams - Trouwlocaties

Groter, mooier, uitbundiger: bruiloften werden eeuwen geleden al aangegrepen om eens flink uit te pakken. Kapitalen werden uitgegeven aan buitensporige banketten, dagenlange feesten en kostbare geschenken – ook als de familie het zich eigenlijk niet kon permitteren. Niet zelden leidde een huwelijk tot een faillissement.

Uitspattingen

Amsterdamse bestuurders wilden deze uitspattingen aan banden leggen. Niet alleen om families voor een financiële ondergang te behoeden, maar ook om arme Amsterdammers minder aanstoot te geven en ‘den toorn Godts’ te voorkomen.

In 1655 werd in Amsterdam een keur (verordening) uitgevaardigd: bruiloften mochten maximaal twee dagen duren en hoogstens vijftig gasten tellen. Ook mocht er geen gegoten suikerwerk meer op de tafel pronken. Overtreders kregen een kleinere of grotere boete. Maar al spoedig betaalden rijke Amsterdammers de boetes, bestemd voor het Aalmoezeniersweeshuis, al op voorhand. Het werd zelfs fatsoenlijk om de keur te overtreden, ten gunste van de armen.

Wim T. Schippers

In Amsterdam vinden nu jaarlijks gemiddeld 3200 huwelijken plaats. Trouwen in de hoofdstad is populair, vooral op speciale data en bij het koningshuis – denk aan het huwelijk van Willem Alexander en Maxima op 2-2-2.

Tot voor kort was het aanbod van trouwlocaties beperkt. De meest geliefde trouwlocatie is de Wim T. Schipperszaal, waar het bruidspaar op een plateau zit dat draait als het jawoord wordt gegeven. Toen de zaal bijna klaar was, belde de kunstenaar Wim T. Schippers geschrokken op vanuit New York: “Ik was bang dat iemand zijn vingers zou verliezen als die pilaren gingen draaien.” Op eigen kosten liet hij daarop het snijpunt van de twee pilaren met anderhalve meter verhogen.

Trouwen kan inmiddels op bijna 150 locaties in de hoofdstad, waaronder de Amsterdam ArenA. Goed voor 52.000 getuigen...

Bron

Welgestelden in de 18de eeuw, Adèle Nieuweboer, Ons Amsterdam (1988)