De Rekenkamer Amsterdam presenteerde afgelopen vrijdag een rapport over de wallenaanpak, ofwel het project 1012. De gemeente startte in 2007 met het opschonen van de wallen, met de bedoeling georganiseerde criminaliteit en vrouwenhandel tegen te gaan. Eén van de conclusies van de Rekenkamer: het succes is onmogelijk te meten. Burgemeester Eberhard van der Laan zegt het rapport serieus te nemen, maar voegt een kanttekening toe: 'Sommige dingen in het leven zijn niet eenvoudig te meten. Vijf jaar geleden waren de wallen een gebied waar je niet met je gezin wilde wonen. Bonafide bedrijven peinsden er niet over om zich daar te vestigen. Nu neemt het eerste vertrouwen toe. Dat merk je aan nieuwe bewoners, aan investeringen van hotels, banken, modebedrijfjes. Het is als met alle stadsvernieuwingsgebieden: de gemeente begint en op een gegeven moment geloven de mensen erin en nemen ze het over. Bij de wallen zijn we op weg naar dat kantelpunt, je ziet tekenen van geloof. Het college wil hiermee doorgaan.'
De burgemeester is blij met de nieuwe prostitutiewet die eraan zit te komen. 'Elke prostituee is dan verplicht zich te registreren. Het wordt een heidens karwei maar het geeft ons veel informatie in handen.' Minder blij is hij met het voornemen van minister Donner om de stadsdelen af te schaffen. 'Waarom in godsnaam? Wat is het landsbelang? Het heeft iets grimmigs om Rotterdam en Amsterdam van bovenaf iets te verbieden dat voor ons goed werkt.'
Van der Laan vindt het in een tijd van bezuinigingen 'een allesbehalve ideaal moment' om de kosten van een bestuurlijke reorganisatie en alle nieuwe wachtgelden erbij te krijgen. De minister wil niet financieel bijdragen omdat de afschaffing de stad 7,5 miljoen euro per jaar zou besparen aan onder meer salarissen. Van der Laan: 'Dit is een grote stad, ik heb de tijd nog meegemaakt van vóór de stadsdelen. Gemeenteraadsleden beslisten over gevoelige zaken als sloop in buurten waar ze hun leven lang nog niet waren geweest, ze hadden amper tijd om alle stukken erover te lezen laat staan dat ze met bewoners spraken. Stadsdeelbestuurders zitten dicht op de wijk en nemen betere beslissingen. Dat is grote winst.'