Boze vakbonden en gefronste wenkbrauwen bij mijn VNG-collega's. Maar ook steunbetuigingen van Amsterdamse ambtenaren. De reacties op mijn voorstel om vanaf 2013 de salarissen van de ambtenaren met 1% te verlagen of op z´n minst te bevriezen waren even fel als divers. En uit de reacties bleek ook dat het niet iedereen even duidelijk is wat ik precies voorstelde.
Ik deed dit voorstel niet zo maar. Niet omdat ik stoerder wil zijn dan de ‘Kunduz-onderhandelaars' zoals een vakbondsman suggereerde. Met stoer zijn heeft dit niets te maken. Wel heeft het alles te maken met realiteitszin en solidariteit. En het is geen geheim dat ik altijd voorstander ben geweest van de nullijn.
Er ligt nu een principe-akkoord met een loonsverhoging voor 2012 van twee maal 1 procent. Een akkoord waar de bonden hun handen bij mogen dichtknijpen. Een akkoord wat gezien de huidige economische situatie meer dan riant te noemen is. Dit akkoord ligt er en daar blijf ik af. Er is wat mij betreft geen sprake van open breken van gemaakte afspraken.
Wat ik voorstel is om voor de nieuwe cao, die al per 1 januari 2013 dus over ruim 7 maanden in moet gaan, elkaar diep in de ogen te kijken en niet blind te zijn voor de situatie waarin ons land zich bevindt. Ik kan maar 1 conclusie trekken: loonsverhoging is volstrekt niet aan de orde, de nullijn is het maximale bod. Hier zijn binnen de VNG geen afspraken over gemaakt, de onderhandelingen voor de nieuwe cao-onderhandelingen liggen helemaal open. Laten we dan niet meteen weer de deur dicht gooien. Maar laten we open met elkaar het gesprek aangaan. Zonder meteen ‘onaanvaardbaar' te roepen. Want laten we eerlijk zijn: goed werkgeverschap zit ‘m niet alleen in extra financiële beloning. Dat zou toch al te makkelijk en kortzichtig zijn. Het zit ‘m ook in individuele afspraken met werknemers. Dat is goed voor beide partijen.
De situatie is glashelder: de werkgelegenheid in gemeenten staat door de economische crisis onder druk. Zie dat onder ogen en kijk verder dan een procent erbij omdat dat zo lekker bekt. Iedere salarisverhoging gaat ten koste van de werkgelegenheid. Een procent extra loonsverhoging betekent dat er 1800 banen in de gemeenten verdwijnen. Laat de bonden daar goed over nadenken: nu actie voeren voor meer loon, kan betekenen dat een collega zijn baan verliest. Een hoge prijs voor één procent meer.
Eric van der Burg