Frank van Sloun
Frank van Sloun werkt sinds 2003 bij IBA. Hij is afgestudeerd aan de HTS in Heerlen.
Wat doe je bij IBA?
‘Ik houd me bezig met allerlei inkoopvraagstukken, vooral in de bouwsector maar ook daarbuiten. Bij inkopen praat men vaak eerst over de manier van aanbesteden. Maar voor mij is dat slechts een tussenstap. Ik houd me vooral bezig met de vraag: hoe kan ik met de markt zo slim mogelijk een bouwproject realiseren dat voldoet aan de wensen van de gebruiker? Daarbij is een contact of aanbesteding geen doel maar een instrument. Verder gaat het me ook om de mens-kant en wat ik noem de ‘systeem-kant'. We handelen allemaal vaak volgens de manier die we hebben geleerd. De effecten die dat heeft op projecten probeer ik te begrijpen en te beïnvloeden.'
Hoe ben je bij IBA terechtgekomen?
‘Kort na de bouwfraudezaak werd in Amsterdam gewerkt aan een grootstedelijk aanbestedingsbeleid, IBA voerde daarbij de pen. Daarbij ontstond behoefte aan meer gespecialiseerde kennis op het vlak van Europees aanbesteden. En die had ik. Via een intermediair ben ik voorgesteld aan IBA en dat klikte. Ik ben nog steeds secretaris van het aanbestedingsbeleid. Daar kennen veel mensen me ook van.'
Hoe zou je IBA aanbevelen?
‘Als je interessante infrastructurele projecten wilt doen in een complexe omgeving als Amsterdam, dan is IBA een prima plek. Op vele fronten voeren we de ontwikkelingen in Amsterdam aan, zowel in technische zin als op het vlak van organisatie en bedrijfsvoering.'
Nog meer aanbevelingen?
‘Regie op je eigen toekomst. Binnen IBA, maar binnen de gehele gemeente Amsterdam, is veel mogelijk. Als je tenminste regie neemt over je eigen toekomst. Ga je zitten wachten tot de toekomst naar je toe komt... dan wordt het niet veel. Voor mij is dat een fijn klimaat.'
Hoe zit het met de ambtenarenmentaliteit?
‘Ik kom ze tegen, mensen die een karikatuur zijn van een ambtenaar. Maar dat is niet het stereotype. De meeste mensen zijn juist vreselijk gemotiveerd om de samenleving een stukje beter te maken en werken daar keihard aan. Daarbij vergeet men de eigen ik echter niet. De meeste mensen waar ik mee omga werken niet 7 dagen in de week 24 uur per dag omdat ze ook andere kwaliteiten in het leven zien dan geld.'
Wat vind je van de lastige Amsterdammer?
‘Voor ‘ons ambtenaren' zijn die lastige Amsterdammers een deel van de charme van werken in Amsterdam. Ze houden je scherp, niets mis mee. Maar op een meer sociaal vlak zou die lastige Amsterdammer van mij best eens wat meer gewezen mogen worden op de consequenties van zijn eigen handelen voor anderen. Amsterdam staat wereldwijd bekend als een sociale en tolerante stad. Ik vraag me soms af of het niet meer om desinteresse gaat. Ik zag laatst het stadswapen in het stadhuis weer eens: heldhaftig, vastberaden, barmhartig. Dat zet je aan het denken.'