'Ik ben niet echt bezorgd'

Donkere wolken pakken zich samen boven de Ten Katestraat in Oud-West. Niet omdat de euro eraan komt, maar simpelweg omdat het nu echt herfst begint te worden. Al snel begint het te spetteren. Maar bij hun broodkraam staan Coby en Jolanda lekker droog. Gevraagd naar hun verwachtingen rond de euro zegt Coby er zelf behoorlijk klaar voor te zijn. 'Een paar weken geleden zijn we naar een informatieavond geweest van de bakkerijstichting, een overkoepelend orgaan van de bakkersbranche', legt ze uit. 'Dat was heel nuttig en ik ben dus niet echt bezorgd. De euro went snel, denk ik. Maar voor onze klanten wordt het nog een hele toestand, vooral de eerste weken.'
'Vooral voor oudere mensen', vult Coby's collega Jolanda aan. "Er komen nu al mensen bij ons langs met een rekenmachine. Die controleren of we de prijzen wel correct omrekenen. Maar daar kunnen ze van op aan, hoor! Om er iedereen zo snel mogelijk aan te laten wennen, berekenen wij vanaf 1 januari direct alleen maar euro's. Die overgangsperiode tot eind januari waarin ook de gulden nog wettig betaalmiddel is, daar doen wij niet aan.'

Prachtige biljetten

Als mevrouw Van der Linden, die lekker vers brood koopt bij Coby en Jolanda, opvangt waar het gesprek over gaat, breekt ze even in en zegt dat ze helemaal niet opziet tegen de euro. 'Ik vind het zelfs mooi geld, die biljetten zijn prachtig! En dat omrekenen, nou, dat zal wel loslopen. Jammer is alleen dat ik er op vakantie weinig profijt van zal hebben. Want ik ga meestal naar het oostblok, en daar doen ze nog niet mee!'
Heel andere geluiden klinken bij Mohammed. Hij heeft een prachtige kraam vol verleidelijke olijven, kruiden en noten. Hij biecht op geen wisselgeld te hebben besteld. Een bewuste stap: 'Ik kwam erachter dat ik een voorschot moest bestellen ter grootte van tien keer de dagomzet. Dat kan ik niet betalen. Dus ik wacht het gewoon af. En ik ga in de eerste week van januari dicht.'

Slecht weer

Ook elders op de Ten Katemarkt blijkt dat verschillende kraampjes begin januari 'dicht' zullen zijn. Zoals dat van Seth van der Geest die horloges en batterijen verkoopt. 'Ik ga meestal twee weken dicht, zo vlak na de feestdagen, want dan is het vaak zulk slecht weer. Maar nu speelt de euro ook mee. Maar ach, ik denk dat ik er, als het eenmaal zo ver is, binnen een dag aan gewend ben.'
Goed voorbereid op het nieuwe tijdperk, lijkt ook kaasboer Marcel, wiens stal op de hoek van de Hasebroekstraat staat. Ook hij is na Nieuwjaar een weekje weg, maar daarna lijkt er weinig mis te kunnen gaan: 'Ik heb nieuwe prijskaartjes gemaakt en de software van mijn weegschalen en kassa's is aangepast. Ik heb de mazzel gehad dat ik via de groothandelsbank al in het voorjaar goede informatie heb gehad. En ik heb in augustus het wisselgeld besteld.'
De omschakeling van gulden naar euro, verwacht Marcel, zal uiteindelijk snel verlopen: 'Da's net als op vakantie in Spanje. Aan die peseta's ben je zo gewend.' Maar loopt het tóch nog wat stroever, dan komt hij met speciale aanbiedingen, om zo meer euromunten in kas te krijgen.

Gewone man

Jan, die bij Marcel een stukje kaas koopt, is niet heel bezorgd over de euro, maar vindt dat de voorlichting tegenvalt: 'Die euro, da's toch niks voor de gewone man?! Wat wéét hij er nu van?' Dat laatste controleren we bij Fred, die in stevige pas over de Ten Katemarkt beent. Hij blijkt juist wél goed op de hoogte, rekent voor hoe je van guldens op euro's komt en zegt vertrouwen te hebben in een goede afloop. 'Ik geloof echt niet dat ze me hier op de markt gaan bedonderen', vindt de vrolijke Amsterdammer. 'En ach, we zullen er heus wel snel aan wennen. Weet je wat het is: veel oudere mensen zijn nu eenmaal heel snel tegen alles dat nieuw is. Ik niet hoor. Alleen vind ik één ding jammer: dat ons mooie Nederlandse geld verdwijnt.'