In het kort
Stadsherstel gaat binnenkort een aantal panden in de Professor Tulpstraat herstellen. Michael Tas en Paul Timmer, bewoners van nummer 4, redden de panden van de sloophamer. Na tien jaar actie voeren kregen de panden de gemeentelijke monumentenstatus. Hun geheim: zaniken, zeuren en zagen.
Stadsherstel gaat binnenkort een aantal panden in de Professor Tulpstraat herstellen. Michael Tas en Paul Timmer, bewoners van nummer 4, redden de panden van de sloophamer. Na tien jaar actie voeren kregen de panden de gemeentelijke monumentenstatus. Hun geheim: zaniken, zeuren en zagen.
Amsterdamse raadsleden zijn aardige mensen vinden Tas en Timmer. Bijna alle partijen hebben ze over de vloer gehad tijdens hun strijd voor behoud van de Tulpstraat. Die strijd begon in 1992 met een onderhoudsklacht. Toen Tas in 1992 bouw en woningtoezicht belde over de slechte staat van de woning, kreeg hij te horen dat de panden slooprijp waren. Tas en Timmer lieten het bouwonderzoek van de gemeente bekijken door een hoogleraar van de Technische Universiteit Delft. Herstel van de panden bleek mogelijk en Tas en Timmer richten samen met buurtgenoten de Vereniging Redt de Tulp op.
In 1997 dreigde een nieuw bestemmingsplan de weg vrij te maken voor nieuwbouw in de Tulpstraat. Tot nu toe hadden Tas en Timmer de ambtenaren bestookt, nu gingen ze in de politiek. Met succes. Het bestemmingsplan verdween in de la.
Inmiddels was Delta Lloyd eigenaar van de panden dat net als de nieuwe wethouder Pauline Krikke de panden wilde vervangen door nieuwbouw. 'Er zou hier een gebouw van dertien verdiepingen komen', gruwt Tas. 'De raadsleden waren met uitzondering van de VVD tegen sloop. Maar de wethouder ging maar door, ze kwam iedere keer met een nieuw plan. Er ontstond een patstelling.' Totdat de joodse gemeenschap zich ermee ging bemoeien. 'Vroeger woonde hier de joodse riche', legt Tas uit. 'Het was het Diamantstraatje. De huizen hebben nog altijd twee keukens om koosjer te koken.' Toen ging ook de VVD om en koos de gemeenteraad unaniem voor behoud van de straat. De panden op nummer 2, 4 en 6 kwamen zelfs op de gemeentelijke monumentenlijst."
'Je kunt als burger wel degelijk iets bereiken, maar je moet wel de weg weten', meent Timmer. 'Je moet zelf op de raadsleden afstappen. Je moet je schroom overwinnen. Je vraagt toch tijd en aandacht van die mensen. Als ze dat gevoel kunnen wegnemen, zijn ze fantastisch. Verder heb je goede adviseurs en steun van anderen nodig. 'En je moet blijven bellen vult Tas aan. '06-nummers verzamelen en brieven altijd naar het privé-adres sturen, de adressen handgeschreven. Wellicht wat confetti erin.' 'Je moet je onderscheiden van de grijze middenmoot, bevestigt Timmer. Maar het is vooral belangrijk om achter je doel te blijven staan en alle informatie te vergaren die er is. Zeiken, zeuren, zagen. Een ambtenaar verweet mij misbruik te maken van de ambtelijke capaciteit. Dat heb ik als een compliment ervaren.'