In het kort
Een groot aantal Amsterdamse organisaties is aanwezig bij de Februaristaking. Hoe denken zij over het begrip 'solidariteit'? 'Ik wil weten wat anderen hebben meegemaakt.'
Op deze pagina
Een groot aantal Amsterdamse organisaties is aanwezig bij de Februaristaking. Hoe denken zij over het begrip 'solidariteit'? 'Ik wil weten wat anderen hebben meegemaakt.'
Al dertig jaar is de Turkse arbeidersorganisatie HTIB aanwezig bij de herdenking van de Februaristaking. Voorzitter Mustafa Ayranci: "De herdenking spreekt ons bijzonder aan, omdat het toen ging om de strijd van arbeiders, van Amsterdammers, tegen fascisme en onderdrukking. Iedereen die zichzelf een democraat noemt, moet eigenlijk meedoen. Ouderen hebben de verantwoordelijkheid om jongeren te vertellen over het waarom van de staking. In scholen, in de media en thuis, overal moeten we er aandacht aan besteden. Jonge mensen moeten leren dat sterke groepen solidair horen te zijn met zwakke groepen. De laatste jaren denken mensen alleen nog aan een mooi huis en een mooie auto. Dat is alles wat ze willen. Maar dat soort individualisme lost geen problemen op. Als mijn buurman geen brood heeft, dan moet ik solidair zijn en hem helpen."
Allen voor één
Ook nieuwe gezichten bij De Dokwerker dit jaar, waaronder die van de Stichting Roma Nederland. Roma zijn net als Sinti afstammelingen van 'zigeuners', een woord dat zij overigens als een scheldwoord ervaren. De stichting organiseert feestelijke bijeenkomsten voor haar bijna vierhonderd leden, en helpt Roma in asielzoekerscentra bij hun asielprocedure. Vrijwilliger Amet Jasar neemt Roma-jongeren mee naar de herdenking zodat ook zij kunnen zien wat de bijeenkomst betekent. "De herdenking heeft geen persoonlijke betekenis voor mij. Maar ik wil weten wat anderen hebben meegemaakt. Ik luister naar hun verhalen. Solidariteit betekent toch: één voor allen, allen voor één. Wij willen ook dat anderen naar ons verhaal luisteren. Als organisatie moet je je steeds laten horen. Je moet blijven vertellen wat je voorouders hebben meegemaakt."
Weerstand
De Marokkaanse Vrouwenvereniging Nederland (MVVN) doet niet formeel mee aan de herdenking, maar is wel aanwezig. Voorzitter Fenna Ulichki vertelt: "Van oudsher doen allerlei organisaties zoals de onze mee aan de herdenking. Maar sinds 11 september 2001 lijkt het voor allochtone organisaties wel een bewijs van goed gedrag te zijn om mee te doen. Daar voelen we wel wat weerstand tegen. Natuurlijk is het herdenken van de slachtoffers en het verzet belangrijk. We willen onze solidariteit tonen, maar verwachten dat anderen zich ook solidair met ons tonen. De situatie in Israël en Palestina bijvoorbeeld, dat kan eigenlijk niet weggehouden worden uit de herdenking. We moeten terug naar het basisbegrip solidariteit, het verzet tegen onrechtvaardigheid in het algemeen."
Jonge homo's
Ook Gala, Gay and Lesbian Amsterdam, doet voor het eerst mee aan de herdenking van de Februaristaking. Gala houdt onder meer het homo-monument op de Westermarkt 'levend' door er evenementen omheen te organiseren, zoals het Roze Westerfestival. Voorzitter Elard Diekman: "Het thema solidariteit spreekt me erg aan, want homoseksualiteit is nog altijd een aanleiding voor achterstelling. Daar strijden we tegen. De Nederlandse homo/lesbo-gemeenschap zou zich ook best wat drukker mogen maken over solidariteit. We vragen er vaak om, maar het moet ook van onze kant komen. Ik kom vaak in Australië, en de homo/lesbo-gemeenschap is daar veel hechter dan hier. Ze voelen bovendien een sterke solidariteit met andere minderheidsgroepen zoals aboriginals en asielzoekers. Hier zie je die solidariteit tussen groepen nauwelijks. Gala voelt zich vooral solidair met jonge homo's en lesbo's in de islamitische gemeenschap. Je hoort veel over de homoseksuele leraar die gepest wordt, maar mijn gedachten gaan dan altijd naar de homoseksuele moslim die daar in de klas zit. Hoe moet die zich wel niet voelen?"