De voordracht

Op 30 januari 2009 heeft de Staat der Nederlanden bij het hoofdkantoor van UNESCO in Parijs een enorme koffer met documentatie bezorgd. In deze koffer zaten documenten, boekwerken, plattegronden, foto's, die allen dienden als achtergrondinformatie bij de belangrijkste onderdelen van de koffer: het Nominatiedossier en het Managementplan.

Kruimelpad

Pad tot huidige pagina :
 

De voordracht

Op 30 januari 2009 heeft de Staat der Nederlanden bij het hoofdkantoor van UNESCO in Parijs een enorme koffer met documentatie bezorgd. In deze koffer zaten boekwerken, plattegronden en foto's, die allen dienden als achtergrondinformatie bij de belangrijkste onderdelen van de koffer: het Nominatiedossier en het Managementplan.

Overhandiging van het dossier

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Op basis van deze documentatie moest het Werelderfgoedcomité beslissen of de grachtengordel op de Werelderfgoedlijst thuishoort. In de zomer van 2010 is de Amsterdamse grachtengordel op de Werelderfgoedlijst geplaatst.

Nominatiedossier en managementplan

Landen die het Werelderfgoedverdrag hebben ondertekend kunnen een nominatiedossier opstellen en dit aanbieden aan UNESCO. Dit dossier moet alle informatie bevatten over het gebied of object dat wordt voorgedragen. Centraal in het dossier is het hoofdstuk waarin wordt beschreven waarom het gebied of object op wereldniveau zo uitzonderlijk is dat plaatsing op de Werelderfgoedlijst gerechtvaardigd is. Ook bevat het nominatiedossier een managementplan waarin wordt beschreven op welke manier het genomineerde gebied of object wordt beschermd en beheerd.

Waarom de zeventiende eeuwse grachtengordel?

Er is veel gesproken en gediscussieerd over welk deel van de Amsterdamse binnenstad men moest voordragen voor de Werelderfgoedlijst. Uiteindelijk is gekozen voor het nomineren van de grachtengordel. Ten eerste omdat het concept van de de 17de-eeuwse grachtengordel stedenbouwkundig, architectonisch en geschiedkundig uniek is in de wereld. Ook het feit dat op de Werelderfgoedlijst inmiddels veel West-Europese historische binnensteden staan, was een argument om voor een specifiek deel van de Amsterdamse binnenstad te kiezen. UNESCO is namelijk in de loop der jaren steeds kritischer geworden op nieuwe aanvragen voor (Europese) historische binnensteden, omdat er al zoveel erfgoederen van deze categorie op de lijst staan.

Advies van ICOMOS

In de voorbereiding van het besluit van het Werelderfgoecomité speelde het advies van UNESCO's onafhankelijke adviesorgaan ICOMOS (International Council on Monuments and Sites) een belangrijke rol. ICOMOS heeft eind september 2009 een bezoek gebracht aan Amsterdam om het voorgedragen gebied te bekijken en om een aantal punten uit het nominatiedossier te bespreken. ICOMOS heeft het nominatiedossier uitgebreid bestudeerd en heeft een positief advies uitgebracht aan UNESCO, tijdens de jaarlijkse bijeenkomst van het Werelderfgoedcomité in de Braziliaanse hoofdstad Brasília (2010). Het advies van ICOMOS is vervolgens overgenomen door het Werelderfgoedcomité.