Asbest is een verzamelnaam voor een aantal mineralen dat is opgebouwd uit microscopische kleine, naaldachtige vezels. Asbest is in het verleden vaak gebruikt om zijn goede eigenschappen: het is sterk, slijtvast, bestand tegen logen, zuren en hoge temperaturen, isolerend en bovendien goedkoop. Het materiaal werd vaak gebruikt, zoals in woningen en bedrijfsgebouwen. Voorbeelden van veel voorkomende asbesthoudende materialen zijn: golfplaten op daken van schuurtjes, in en rondom schoorstenen, cv-installaties en asbesthoudende vloerbedekking.
Asbest is een verzamelnaam voor zes in de natuur gevormde mineralen met een vezelstructuur. De meest toegepaste soorten zijn:
Met het blote oog is asbest niet met 100% zekerheid te herkennen. De enige manier om met zekerheid vast te kunnen stellen of een product asbesthoudend is, is met een materiaalanalyse door een laboratorium. Soms kan de leverancier van het product informatie over de samenstelling verstrekken.
Bij het verwijderen van asbest kan schade ontstaan aan de gezondheid. Daarom mag u asbest niet zomaar verwijderen. Daarvoor gelden speciale regels. Deze regels verschillen voor particulieren en bedrijven.
Lang niet iedereen die asbestvezels inademt, krijgt hierdoor kanker. Blootstelling aan asbest kan onder andere longkanker, longvlieskanker of buikvlieskanker veroorzaken. Daarnaast speelt de soort asbest een rol. Blauw en bruin asbest geven meer risico dan wit asbest.
Tot 1994 was asbest een heel populaire grondstof voor duizenden producten zoals bouwmaterialen. In talloze (oudere) gebouwen en voorwerpen kan asbest zitten: zowel in huis, in de tuin, in bloembakken, oude vloerbedekking. De Asbestwegwijzer van het ministerie van I&M informeert u over de grote variatie aan asbesthoudende producten die in en om woningen zijn toegepast.
Donderdag 1 december meldt het Parool dat bewoners in de Diamantbuurt een brief over asbest hebben ontvangen van woningcorporatie Stadgenoot.